PSIR 604 | Ders Tanıtım Bilgileri - Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Doktora Programı

Dersin Adı

Türk Siyasi Hayatı

Kodu	Yarıyıl	Teori (saat/hafta)	Uygulama/Lab (saat/hafta)	Yerel Kredi	AKTS
PSIR 604	Güz/Bahar	3	0	3	7.5

Ön-Koşul(lar)	Yok
Dersin Dili	İngilizce
Dersin Türü	Seçmeli
Dersin Düzeyi	Doktora
Dersin Veriliş Şekli	-
Dersin Öğretim Yöntem ve Teknikleri	-
Ulusal Meslek Sınıflandırma Kodu	-
Dersin Koordinatörü	Prof. Dr. Filiz BAŞKAN
Öğretim Eleman(lar)ı	Prof. Dr. Filiz BAŞKAN
Yardımcı(ları)	-

Dersin Amacı	Bu ders, Türk siyasi hayatını şekillendiren kurumların incelenmesini amaçlamaktadır.
Öğrenme Çıktıları	Bu dersi başarıyla tamamlayabilen öğrenciler; Türkiye’deki devlet geleneğini tanımlayabilecektir. Ordu’nun siyasal hayattaki rolünü tartışabilecektir. Laiklik, din-devlet ilişkileri, milliyetçilik ve Kürt siyaseti gibi Türk siyasetini şekillendiren alanları açıklayabilecektir, Türk siyasi yaşamındaki parti rekabetini, seçim dinamiklerini ve temsiliyetini tanımlayabilecektir, siyasal ekonomi, popülizm, demokratikleşme, otoriterlik gibi önemli konularda akademik tartışmalar yapabilecektir, birincil kaynaklar ve ileri metodolojiler kullanarak bağımsız, özgün araştırmalar yürütebilecektir, Türkiye siyaseti hakkında karmaşık argümanları hem yazılı hem de sözlü olarak ifade edebilecektir.
Ders Tanımı	Ders kapsamında ordu, bürokrasi, siyasal partiler, yasama, anayasa gibi kurumların tarihsel dönüşümü tartışılacaktır. Ayrıca, Türk siyasal hayatında yaşanan dönüşümler devlet-toplum ilişkisi, siyasal kültür geleneği ve askeri darbelerin siyasal ve toplumsal dönüşüme etkileri çerçevesinde incelenecektir.
Dersin İlişkili Olduğu Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

Dersin Kategorisi	Temel Ders
	Uzmanlık/Alan Dersleri	X
	Destek Dersleri
	İletişim ve Yönetim Becerileri Dersleri
	Aktarılabilir Beceri Dersleri

Hafta	Konular	Ön Hazırlık
1	Giriş
2	Türk Siyasi Hayatına Giriş	Mardin, Ş. (1973). Center-periphery relations: A key to Turkish politics? Daedalus, 102(1), 169–190. Özbudun, E. (1988). Development of democratic government in Turkey. In E. Özbudun (Ed.), Perspectives on democracy in Turkey (pp. 1–58). Ankara: Turkish Political Science Association Publication. Keyder, Ç. (1979). The political economy of Turkish democracy. New Left Review, May–June.
3	Devlet	Heper, M. (1985). State tradition in Turkey. Walkington, UK: The Eothen Press.
4	Askeriye ve Siyaset	Hale, W. M. (1994). Turkish politics and the military: A comparative analysis. In W. Hale (Ed.), Turkish Politics and the Military (pp. 301–336). Routledge. Gürsoy, Y. (2011). The changing role of the military in Turkish politics: Democratization through coup plots? Democratization, 19(4). Adısönmez, U. C., & Onursal, R. (2020). Governing anxiety, trauma and crisis: The political discourse on ontological (in)security after the July 15 coup attempt in Turkey. Middle East Critique, 29(3).
5	Laiklik	Kadıoğlu, A. (2010). The pathologies of Turkish republican laicism. Philosophy and Social Criticism, 36(3/4), 489–504. Gülalp, H. (2005). Enlightenment by fiat: Secularization and democracy in Turkey. Middle Eastern Studies, 41(3), 351–372. Göle, N. (1997). Secularism and Islamism. in Turkey: The making of elites and counter-elites. Middle East Journal, 51(1), 46–58.
6	Din ve Siyaset	Balıkçıoğlu, M. E., & Fabbe, K. (Eds.). (2019). Political Islam. In Özerdem, A., & Whiting, M. (Eds.), The Routledge Handbook of Turkish Politics (pp. 55–68). New York, NY: Routledge. Gülalp, H. (2001). Globalization and political Islam: The social bases of Turkey’s Welfare Party. International Journal of Middle East Studies, 33(3), 433–448. Çınar, M. (2022). Islamist activism in Turkey. In G. M. Tezcür (Ed.), The Oxford Handbook of Turkish Politics (pp. 407–429). New York, NY: Oxford University Press. Keyman, E. F. (2007). Modernity, secularism and Islam in Turkey. Theory, Culture & Society, 24(2), March.
7	Yasama ve Yürütme	Sayarı, S., & Bilgin, H. (2011). Paths to power: The making of cabinet ministers in Turkey. Parliamentary Affairs, 1–26. Belge, C. (2006). Friends of the court: The republican alliance and selective activism of the Constitutional Court of Turkey. Law & Social Inquiry, 40, 653–692. Özbudun, E. (2015). Turkey’s judiciary and the drift toward competitive authoritarianism. The International Spectator, 50(2), 42–55.
8	Başkanlık	Çınar, M., & Şentürk, N. S. (2019). The presidency in Turkish politics: From independence to the AKP. In A. Özerdem & M. Whiting (Eds.), The Routledge Handbook of Turkish Politics (pp. 103–114). Routledge. Sayari, S., & Taşkın, B. (2024). Transition from parliamentarism to presidentialism and the restructuring of the Turkish party system. Southeast European and Black Sea Studies, 1–14. Esen, B., & Gümüşçü, Ş. (2018). The perils of “Turkish presidentialism.” Review of Middle East Studies, 52(1), 43–53.
9	Siyasi Partiler ve Seçmen Dinamikleri	Kalaycıoğlu, E. (2019). Elections, parties, and the party system. In A. Özerdem & M. Whiting (Eds.), The Routledge handbook of Turkish politics (pp. 83–102). Routledge. Kalaycıoğlu, E. (2021). Kulturkampf and voting behavior in Turkey: A key to Turkish party politics? In A. Çarkoğlu & E. Kalaycıoğlu (Eds.), Elections and public opinion in Turkey (pp. 133–156). Routledge. Kozal, O., Karacuka, M., & Haucap, J. (2024). Social and economic determinants of electoral behavior in Turkey. Review of Economics and Political Science, 9(3), 233–264. Kibris, A. (2011). Funerals and elections: The effects of terrorism on voting behavior in Turkey. Journal of Conflict Resolution, 55, 220–247.
10	Türk Milliyetçiliği	Kadıoğlu, A. (1996). The paradox of Turkish nationalism and the construction of official identity. Middle Eastern Studies, 32(2), 177–193. Kuzu, D. (2019). The politics of Turkish nationalism: Continuity and change. In A. Özerdem & M. Whiting (Eds.), The Routledge handbook of Turkish politics (pp. 69–79). Routledge. Poulton, H. (1999). The struggle for hegemony in Turkey: Turkish nationalism as a contemporary force. Journal of Southern Europe and the Balkans, 1(1), 15–31. Keyder, Ç. (2005). A history and geography of Turkish nationalism. In F. Birtek & T. Dragonas (Eds.), Citizenship and the nation state in Greece and Turkey (pp. 3–18). Routledge.
11	Ara Sınav
12	Kürt Sorunu	Bozarslan, H. (2008). Kurds and the Turkish state. In R. Kasaba (Ed.), Turkey in the modern world (pp. 333–356). Cambridge University Press. Yegen, M. (2007). Turkish nationalism and the Kurdish question. Ethnic and Racial Studies, 20(1), 216–229. Gürses, M. (2023). The Kurdish question: A century later. In A. Özerdem & A. E. Öztürk (Eds.), A companion to modern Turkey’s centennial: Political, sociological, economic and institutional transformations since 1923. Edinburgh University Press / Edinburgh Scholarship Online. Al, S. (2019). Islam, ethnicity and the state: Contested spaces of legitimacy and power in the Kurdish–Turkish public sphere. Southeast European and Black Sea Studies, 19(1), 119–137.
13	Siyasi Ekonomi	Selçuk, B., & Öztürk, M. (2022). The political economy of Turkey in the last two centuries. In J. Jongerden (Ed.), The Routledge handbook on contemporary Turkey (pp. 269–281). Routledge. Erensü, S., & Madra, Y. M. (2022). Neoliberal politics in Turkey. In G. M. Tezcür (Ed.), The Oxford handbook of Turkish politics (pp. 158–186). Oxford University Press. Öniş, Z. (2019). Turkey under the challenge of state capitalism: The political economy of the late AKP era. Southeast European and Black Sea Studies, 19(2), 201–225. Altınörs, G., & Akçay, Ü. (2022). Authoritarian neoliberalism, crisis, and consolidation: The political economy of regime change in Turkey. Globalizations, 19(7), 1029–1053.
14	Popülizm	Karaömerlioğlu, M. A. (2021). Populism in Turkey: From a political style to a model for global politics? In J. Jongerden (Ed.), The Routledge handbook on contemporary Turkey (pp. 75–88). Routledge. Taşkın, Y. (2022). Populism in Turkey: Historical and contemporary patterns. In G. M. Tezcür (Ed.), The Oxford handbook of Turkish politics (pp. 275–294). Oxford University Press. Yabancı, B. (2023). At the intersections of populism, nationalism and Islam: Justice and Development Party and populist reconfiguration of religion in politics. British Journal of Middle Eastern Studies, 50(2), 351–375.
15	Demokratikleşme ve Gerileme	Esen, B., & Gümüşcü, Ş. (2016). Rising competitive authoritarianism in Turkey. Third World Quarterly, 37(9), 1581–1606. Tansel, C. B. (2018). Authoritarian neoliberalism and democratic backsliding in Turkey: Beyond the narratives of progress. South European Society and Politics, 23(2), 197–217. Yılmaz, Z., & Turner, B. S. (2019). Turkey’s deepening authoritarianism and the fall of electoral democracy. British Journal of Middle Eastern Studies, 46(5), 691–698.
16	Öğrenci Sunumları

Ders Kitabı

Tüm kaynaklar üniversitemiz kütüphanesinde veya açık kaynak olarak erişilebilir durumdadır veya Blackboard sistemi aracılığıyla öğrencilerimizle paylaşılmaktadır.

Önerilen Okumalar/Materyaller

• Bernard Lewis, The Emergence of Modern Turkey (London: Oxford University Press, 1961). • Stanford J. and Ezel Kural Shaw, History of the Ottoman Empire and Modern Turkey, Volume 2: Reform, Revolution and Republic: The Rise of Modern Turkey, 1908–1975 (Cambridge: Cambridge University Press, 1977). • Feroz Ahmad, The Making of Modern Turkey (London and New York: Routledge, 1993). • Geoffrey Lewis, Modern Turkey (London and Tonbridge: Ernest Benn, 1974). • Roderic Davison, Turkey: A Short History, 2nd edn (Huntingdon: Eothen, 1988). Niyazi Berkes, The Development of Secularism in Turkey (Montreal: McGill University Press, 1964). • Çağlar Keyder, State and Class in Turkey: A Study in Capitalist Development (London: Verso, 1987). • Tanzimat'tan Cumhuriyet'e Türkiye Ansiklopedisi, 6 volumes (İstanbul: İletişim Yayınları, 1986). • Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, 10 volumes (İstanbul: İletişim Yayınları, 1983). • Sina Akşin, editor, Türkiye Tarihi, Volumes 4–5: Çağdaş Türkiye, 1908–1980, and Bugünkü Türkiye, 1980–2003 (İstanbul: Cem Yayınevi, 1989–2003). • Ergun Özbudun, Contemporary Turkish Politics: Challenges to Democratic Consolidation (Boulder: Lynne Rienner Publishers, 2000). • Ersin Kalaycıoğlu, Turkish Dynamics: Bridge Across Troubled Lands (New York: Palgrave Macmillan, 2005). • Sina Akşin, Turkey from Empire to Revolutionary Republic: The Emergence of the Turkish Nation from 1789 to the Present (New York: New York University Press, 2007). • Modern Türkiye'de Siyasî Düşünce, 8 volumes (İstanbul: İletişim Yayınları, 2001–2007)

Yarıyıl Aktiviteleri	Sayı	Katkı Payı %
Katılım	1	20
Laboratuvar / Uygulama
Arazi Çalışması
Küçük Sınav / Stüdyo Kritiği
Portfolyo
Ödev
Sunum / Jüri Önünde Sunum	1	20
Proje	1	30
Seminer/Çalıştay
Sözlü Sınav
Ara Sınav	1	30
Final Sınavı
Toplam

Yarıyıl İçi Çalışmalarının Başarı Notuna Katkısı	4	100
Yarıyıl Sonu Çalışmalarının Başarı Notuna Katkısı
Toplam

Yarıyıl Aktiviteleri	Sayı	Süre (Saat)	İş Yükü
Teorik Ders Saati (Sınav haftası dahildir: 16 x teorik ders saati)	16	3	48
Laboratuvar / Uygulama Ders Saati (Sınav haftası dahildir. 16 x uygulama/lab ders saati)	16		0
Sınıf Dışı Ders Çalışması	16	4	64
Arazi Çalışması			0
Küçük Sınav / Stüdyo Kritiği			0
Portfolyo			0
Ödev			0
Sunum / Jüri Önünde Sunum	1	20	20
Proje	1	73	73
Seminer/Çalıştay			0
Sözlü Sınav			0
Ara Sınavlar	1	20	20
Final Sınavı			0
		Toplam	225

#	Program Yeterlilikleri / Çıktıları	* Katkı Düzeyi
#	Program Yeterlilikleri / Çıktıları	1	2	3	4	5
1	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler konusunda kuramsal ve kavramsal yeterlilikleri üst düzeye çıkarır ve derinleştirir.	-	-	-	-	-
2	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler alanında yapılar, aktörler, kurumlar ve kültür gibi etkenler arasındaki ilişkileri eleştirel ve üst düzey analitik bir yaklaşımla değerlendirir.	-	-	-	X	-
3	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler literatüründeki kuramsal ve ampirik boşlukları saptar ve üst düzeyde sorgulama yetilerini kazanır.	-	-	-	X	-
4	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler literatüründeki boşlukları dolduracak yenilikçi, öncü ve özgün argümanlar geliştirme yetisini kazanır.	-	-	X	-	-
5	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler alanında üst düzey niceliksel ve/veya niteliksel araştırma tekniklerini kullanarak ilgili verileri toplar, çözümler ve yorumlar.	-	-	-	-	-
6	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler alanına özgün eserler üretip, ulusal ve uluslararası endeksler tarafından taranan dergilerde yayınlar yapar.	-	-	X	-	-
7	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler alanındaki güncel gelişmeleri ve kendi çalışmalarını yazılı, sözlü ve görsel olarak sunar.	-	-	-	X	-
8	Siyaset olgusuna ilişkin gündelik hayat içerisinde karşılaşılan sorunlara çözüm üretmeye yönelik olarak sorumluluk alır.	-	-	-	-	-
9	Ulusal ve uluslararası siyasetteki çatışmaların çözümlenmesinde kullanılan kurumsal ve siyasal araçların belirlenmesine yönelik projeler geliştirir.	-	-	-	-	-
10	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler ile ilgili bilimsel kıstaslara uygun, özgün bir tez hazırlar.	-	-	-	-	-
11	Bir yabancı dili kullanarak Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkilerle ilgili bilgileri takip eder, yayın yapar ve akademik ortamlardaki tartışmalarda yer alır.	-	-	-	-	-
12	Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler ile ilgili verilerin toplanması, yorumlanması, yayımı ve uygulanması aşamalarında toplumsal, bilimsel ve etik değerlere sahip olur.	-	-	-	-	-

PSIR 604 | Ders Tanıtım Bilgileri

HAFTALIK KONULAR VE İLGİLİ ÖN HAZIRLIK ÇALIŞMALARI

DEĞERLENDİRME ÖLÇÜTLERİ

AKTS / İŞ YÜKÜ TABLOSU

DERSİN ÖĞRENME ÇIKTILARININ PROGRAM YETERLİLİKLERİ İLE İLİŞKİSİ

İZMİR EKONOMİ ÜNİVERSİTESİ GÜZELBAHÇE KAMPÜSÜ

KÜRESEL KARİYER

BİLİME KATKI

İNSANA DEĞER

TOPLUMA FAYDA